Aşkın Kanunu
I-
Umumi Hükümler
Madde 1- Herkes
aşık olabilir.
Madde 2- Hiç
kimsenin aşkına mani
olunamaz.
Madde 3- İyiyi
kötüyü ayıramayan
kimse aşık olamaz.
Madde 4- Aşık
sevgilisini kendini
sevmeye zorlayamaz.
Madde 5- Aşık
olduğunu iddia eden
kimse bunu ispata
mecburdur.
Madde 6- Aşkın
karşılıklı olması
şart değildir.
II- İlan-ı Aşk
Madde 7- İlan-ı
aşk, tek taraflı
yönetilmesi gerekli
bir irade
beyanıdır. Bu ilan
bir şekli mahsusa
tabi değildir.
Madde 8- İlan-ı
aşk, yazılı şekilde
olursa buna 'Aşk
Mektubu' denir.
Madde 9- İmzasız
aşk mektupları
hiçbir hüküm ifade
etmez. Meğer ki
Muhtevası
yazarının hüviyetini
sevgiliye haber
vere.
Madde 10- Aşk
ilan-ı sarih
(belirgin)
olabileceği gibi
zimni de
olabilir.
Madde 11- Aşk
mektubunun
yırtılarak mursile(gönderene)
iadesi sarih bir
redveye yeni bir
icaba
davet
mahiyetindedir.
Madde 12- Sarih
veya zimmen
reddedilmemiş bir
icaba
mahiyetindedir.
III- Aşk Birliği
Madde 13-
Tarafların
karşılıklı olarak
ilan-ı aşk
etmeleriyle 'aşk
akdi' doğar.
Madde 14- Birliğin
devamı ve sariyeti
için sevgililer
hüsnüniyetle her
çareye başvurabilir.
Madde 15- Bu
maddelerin
uygulanmasında A.K'nın
2.madesi kıyasen
tatbik
edilir.
IV- Birliğin Sona
Ermesi
Madde 16-
Taraflardan biri,
diğerinin aşkını
istismar ederse
kusursuz
taraf, birliği her
zaman ve tek taraflı
bir irade beyanı ile
feshedebilir.
Madde 17-
Aşıklardan birinin
ölümü, ihaneti, yeni
bir aşk birliği
kurması gibi
hallerin her birinin
vukuunda birlik
kendiliğinden fesih
olur.
Madde 18- Taraflar
karşılıklı olarak
anlaşaraktan birliği
feshedebilirler.
Madde 19- Bir maşuk
aynı
zamanda bir kaç
aşığı idare ediyorsa
'hüsnüniyet'
iddiasında
bulunamaz.
V- Sona Ermenin
Neticeleri
Madde 20- Birlik
taraflardan birinin
ölümü ile sona
erirse, diğer
taraf sevmekte
devam edebilir.
Madde 21- Bir
tarafın ihaneti
halinde, kusursuz
taraf, örf ve adete
göre dilediği
müeyyideyi tatbik
etmekte
serbesttir.
Madde 22- Bu
kanunda, hakkında
hüküm bulunmayan
meselelerde örf ve
adet, o dahi yoksa,
Aşkın
Kanunu'nun umumi
hükümleri tatbik
olunur.